پندانه

در لحظه های شاد خدا را ستایش کنیم و در سختی ها او را جستجو کنیم.

هر شکستی سرآغاز شروعی عالی است، اگر در کودکی با اولین زمین خوردن ناامید می شدیم، دیگر هرگز نمی توانستیم راه برویم.

هیچ وقت نباید دروغ بگوییم چون یک دروغ دنباله نیز دارد. اگر همیشه حقیقت را بگوییم لازم نیست چیزی را به خاطر بسپاریم.

پایان هر سختی، شیرینی و کامیابی است، چون تاریک ترین ساعات شب درست لحظه ای است که بلافاصله خورشید طلوع می کند.

همیشه در زمان ناراحتی به یاد خدا هستیم، باید زمانی که در اوج نشاط نیز هستیم از او شاکر باشیم.

در زندگی باید مثل زمین افتاده، مثل آسمان بخشنده و مثل دریا زلال باشیم.

اگر از ما پرسیدند خوش آب و هواترین نقطه ی دنیا کجاست؟ بگوییم: آغوش گرم مادر و دستان پر مهر پدر.

........خدا همراه ماست غصه نخور..........